اتفاقات این یه مدت

سلام و درود به دوستان مهربان

اندراحوالات یک ماهی که پشت سرگذاشتیم هر چه بگویم کم گفته ام که چه ماه شلوغ و پر از استرسی بودو روزای پایانی ترم و شروع امتحانات و کارهای دندانپزشکی و سرکار و آغاز ماه مبارک رمضانو همه و همه دست به دست هم داد تا یک ماهی از ما خبری نباشد.

آراد خان ماهم این روزها حسابی مشلوغه و مردی شده برا ی خودش از وضعیت موهاشم اگه بگم خداروشکر دیگه داره یواش یواش در میاد(بعد از حرکتی که مامان زده بود) این روزا حسابی با پوریا مشغول بازی و شیطنته

یه چند مدت پیش بود که بهش گفتم مامان میخوام ببرم پارک دلفین ها البته بعد از ماه رمضون تقریبا فکر کنم روزی یکی دوبار ازم میپرسه مامان کی بریم پارک دوفینا. این عکس مال یکی از شبای ماه رمضون بود که مهمون داشتیم و بعد از رفتن مهمونا من مشغول جمع و جور کردن خونه بودم که دیدم از آرادی و همسرجان صدایی درنمیاد و بعد ......

اینم گل پسرم در طول زمان

                                                                       ادامه مطلب رو ببینید

کلا تو خونه راه میره میگه مامان منو دوس داری؟؟؟

مامان باباظفر کی میاد؟؟؟

مامان کی بریم خونه ی مانی؟؟؟

پوریا جان خونش کجاس؟؟؟؟

بابا رو کجا بریدی؟؟؟؟(منظورش بردیه!!!!!!)

تو این یه مدت هم دوبار بردیمش دکتر بخاطر سرماخوردگی و الان دیگه حسابی دل شیر پیدا کرده. دیشب که بخاطر سرفه هاش برده بودمش مطب اولش گفت: مامان بگو آمپول نمیخواما.... بعدش هم که رفتیم داخل اتاق خودش بصورت خودکفا کارهاش رو انجام میده خودش بلوزش رو بالا میگیره برای معاینه ی سینه اش و خیلی آروم و ریلکس وایمسته گوش و حلقش رو چک کنه و میره روی ترازو و ....

یکی از شبای تابستونی که رفته بودیم پارک

یه بار هم که دنیا میخواست پوریا رو ببره برای چک کردن پاهاش بهش گفتم زحمت آراد  رو هم بکش و با خودت ببر و بعد از آزمایشات و اسکن کف پا گفتن که بله کف پای پسر ما حسابی صافه صافه و براش کفی درست کردن که قراره از 21 تیر بپوشه البته آقای دکتر گفتن که چون سنش خیلی پایینه زود زود مشکله کف پاش حل میشه  البته اگه آراد خان همراهی کنه و کفشها رو بپوشه و تمرینات رو انجام بده.

توی ماه رمضون هم بخاط افطاری ها یه چند شبی جمع بچه ها جمع بود حسابی با هم بازی کردن اینقدر که وقتی میومدیم خونه دیگه رمقی نداشت و میخواابید و صبح هم تا لنگ ظهر خوابشون ادامه داشت و بعدظهر که من خسته و کوفته میخواستم چرتی بزنم آرادی جسابی سرحال بود و وقته بازیش.

یه با رهم مجبور شدیم یه روزه بریم شمال که صبح ساعت 4 از خونه راه افتادیم و 8 هم رسیدیم آراد تو کل راه خواب بود و وقتی چشماش رو باز کرد دید شمالیم کلی واسه خودش حالشو برد از ساعت 8 تو حیاط بود تا 9:30 شب حتی یک دقیقه هم خونه نیومد و وقتی بهش میگفتم آراد بیا غذا بخور میگفت نه مامان بیار اینجا بخورم فکر کنم دوباری هم اومد تو ایون تا یه کمی ته دلش رو سیر کنه. ساعت ده هم که از اونجا عازم خونه شدیم به محض اینکه سوار ماشین شدیم و ار در حیاط اومدیم بیرون آراد خوابید تقریبا دو دقیقه ای طول کشید شایدم کمتر.

دیشب هم با همسرجان وقتی داشتیم از مطب برمگشتیم بردیمش پارک و اونجا داشتن بچه ها فوتبال بازی میکردن و آرادی میگفت مامان منو بازی نمیدن اینا که. بالاخره یه جورایی توجیه ش کردیم. تو مسیر برگشت براش یه کتاب رنگ آمیزی و مداد رنگی خریدیم که دیشب کلا با اون مشغول بود و موقع خواب هم مداداش رو بقل کرده بود و خوابید و وقتی گذاشتمش تو تختش ازش گرفتم نیمه های شب هم که بیدار شد تا آب بخوره دوباره دیدم رفته سراغ مدادرنگیاش.. دردت به جونم مادر

اینم هنرنمایی و رنگ آمیزی پسرکم

تو مسیر برگشت از مطب دکتر

پوریا جان خاله در راه رفتن به آکادمی فوتبال آقای استیلی